4. Jak ufać?

Zwrotka 1 – Ona:

Jak mam ufać mimo wszystko?

kiedy we mnie kłębowisko

myśli, uczuć, a ja w błocie

ciągle tonę i wciąż brodzę

robię krok, a jednak cofam

chcę być dobra, a nie kocham

chcę podziwu, czuję brak

i w tym wszystkim mówisz: tak

Refren 1 – On:

Jesteś piękna, jesteś moja

chciałem ciebie nim na słowa

moje powstał cały świat

i czekałem tyle lat…

Zwrotka 2 – Ona:

Jak mam wierzyć Ci na słowo?

jesteś poza moją głową

poza moim zrozumieniem

jednak jakoś każdym tchnieniem

szukam, wątpię, przewiduję

i za chwilę znów Cię czuję

by znów zwątpić już we wszystko

takie we mnie kłębowisko!

Refren 2 – On:

Jesteś piękna, jesteś moja

chciałem ciebie nim na słowa

moje powstał cały świat

i czekałem tyle lat

na twój uśmiech, na twe dłonie

trzymam je, więc nie utoniesz

chcę nie tylko byś płynęła

lecz na wodzie zatańczyła!

Zwrotka 3 – Ona:

Rano wstaję by móc w końcu

poprzeglądać się raz w słońcu

chcę Cię poczuć, nie wiem jak

może ze mną coś nie tak?

że jest Bóg – tak mówią nawiedzeni

myślę cicho, i nikt nie zmieni

żaden człowiek mego serca

wątpiąc w ciszy z łzami zerkam

tam do góry, ponad chmury

gdzieś nad niewidzialne mury

coś mi serce ciągle kruszy

kiedy szukam własnej duszy…

Refren 3 – On:

Jesteś piękna, jesteś moja

chciałem ciebie nim na słowa

moje powstał cały świat

i czekałem tyle lat

na twój uśmiech, na twe dłonie

trzymam je, więc nie utoniesz

chcę nie tylko byś płynęła

lecz na wodzie zatańczyła!

Szukasz piękna, a to ty

otworzyłaś serca drzwi

jesteś perłą, jesteś droga

patrz, urzekłaś nawet Boga!

Chórki:

Patrz, urzekłaś nawet Boga!

FINAŁ – On i Ona:

On: jesteś piękna, jesteś moja

Ona: nie wierzę w słowa twoje

On:chciałem ciebie nim na słowa moje

powstał cały świat

Ona: bo czekałam tyle lat

On: i czekałem tyle lat

Ona i On:

bo czekałam/em tyle lat.

~~~~~~ autorka tekstu: Justyna Helm ~~~~~~